Schrijnende calamiteiten: hoe je toch kunt handelen als er geen handleiding is
# Schrijnende calamiteiten: hoe je toch kunt handelen als er geen handleiding is
De kunst van nee zeggen: wanneer grenzen stellen het werk redt
Nee zeggen is een vak apart. Zeker als coördinator. Hier is hoe ik leerde dat grenzen stellen geen weigering is – maar leiderschap.
Opvangcoördinatie in de Praktijk: Lessen uit het Coördineren van Locaties
Wat ik leerde over opvangcoördinatie: informatie, schakelen, doorverwijzen en het menselijke aspect.
Het gevoel van niet horen: over integratie en verbinding
“Ik voel me hier, maar ik hoor er niet bij.” Wat integratie echt betekent — verder dan taal en werk, over verbinding en thuishoren.
De administratieve last die ik overwint: hoe ik overzicht houd bij honderden documenten
Opvangcoördinatie draait om honderden documenten. Hoe ik overzicht houd? Mijn aanpak.
Wat ik leerde over schakelen tussen gemeenten: de kunst van de juiste vent op de juiste plek
Wat ik leerde over schakelen tussen gemeenten. De kunst van het juiste telefoontje, kennis van hun belangen, en de samenwerking die resultaten oplevert.
Waarom ik soms niet kan helpen ondanksdat ik alles probeer
Er komt een moment in dit werk waarop je alles hebt gedaan wat in je vermogen lag. Je hebt gebeld, geregeld, bemiddeld, informatie opgezocht, mensen gesproke…
De mens achter het dossier: waarom luisteren het werk is
Achter elk dossier zit een mens. Wat ik leerde over actief luisteren, moeilijke gesprekken, en de kunst van eerlijkheid.
In-en uitstroom: hoe ik een locatie met honderden mensen leefbaar hield
Een locatie runnen voor honderden mensen in overgang. Over de drie pijlers van locatiemanagement: infrastructuur, sociale organisatie en processen.
Wat piketdienst echt betekent: crisis, onderhandelen en jezelf
Een nachtelijke crisis op een opvanglocatie. Wat ik leerde over de-escalatie, onderhandelen onder druk, en de kracht van rust.