
Er was een directeur die alles had bereikt wat hij wilde. Prijzen, erkenning, een team van tientallen mensen onder hem. En toch, wanneer iemand hem complimenteerde, voelde hij een stem in zijn hoofd die zei: ze weten niet hoe weinig ik eigenlijk kan. Hij sprak hier niet over, want wat moest hij zeggen? Hij had alles wat succes heette, en toch voelde hij zich een bedrieger. Dit is geen zeldzaam verhaal. Onderzoek schat dat ongeveer zeventig procent van de mensen dit gevoel herkent. Lees meer over dit thema. Lees meer over persoonlijk leiderschap.
Het impostor syndroom is een psychologisch fenomeen waarbij mensen hun eigen succes niet aan zichzelf toeschrijven maar aan geluk, timing, of het feit dat anderen hen overschatten. Ondanks bewijs van hun competentie blijven ze geloven dat ze niet op hun plek zijn. Dit gevoel kan leiden tot angst, Perfectionisme, en het vermijden van nieuwe uitdagingen.
Dit artikel gaat over: Persoonlijk Leiderschap
De wortels van het impostor syndroom liggen vaak in vroege ervaringen. Mensen die opgroeiden met onvoorwaardelijke acceptatie van hun prestaties — niet hun persoon — kunnen dit patroon ontwikkelen. Zij hebben geleerd dat hun waarde afhangt van wat ze presteren, niet van wie ze zijn. Hierdoor wordt succes een bewijs dat de lat hoger wordt gelegd, niet een bewijs van eigenwaarde.
Daarnaast speelt perfectionisme een rol. Mensen met hoge eigen standaarden evalueren hun werk altijd tegen een onhaalbaar ideaal. Wanneer iets goed gaat, is dat volgens hun interne maatstaven toeval. Wanneer iets minder goed gaat, bevestigt dat hun vermoeden dat ze niet goed genoeg zijn. Dit is een vertekend perspectief dat zichzelf in stand houdt.
In mijn loopbaan heb ik geleerd dat het impostor syndroom niet een teken is van zwakte maar een teken van hoge eigen standaarden. De mensen die het meest worstelen met dit fenomeen zijn vaak de mensen die het meest serieus nemen wat ze doen. Dit inzicht hielp mij destijds: het gevoel van onzekerheid was geen bewijs dat ik niet op mijn plek was, maar een bewijs dat ik om mijn werk gaf.
De impact op leiderschap
Het impostor syndroom kan leiders op verschillende manieren beïnvloeden. Sommigen worden extreem perfectionistisch — ze controleren alles zelf omdat ze niemand anders vertrouwen om het goed te doen. Dit put hen uit en verhindert de ontwikkeling van hun teamleden. Anderen vermijden risicos: ze nemen geen nieuwe uitdagingen aan omdat die hun tekortkomingen zouden kunnen blootleggen.
De sociale kant is ook significant. Mensen met impostor syndroom vergelijken zichzelf vaak met anderen die ze als succesvoller zien, terwijl ze hun eigen successen afwijzen als toeval of geluk. Deze vergelijking is altijd oneerlijk: je ziet het binnenwerk van anderen niet, alleen hun buitenkant. En hun binnenwerk is vaak net zo onzeker als het jouwe, ook al laten ze dat niet zien.
Een ander effect is de angst voor feedback. Wanneer je gelooft dat je niet op je plek bent, wordt elke negatieve feedback een bevestiging van je diepste angst. Dit kan leiden tot het vermijden van feedback of het defensief reageren op feedback die validatie zoekt. Beide reacties verhinderen werkelijke groei en ontwikkeling.
Strategieen voor het omgaan met impostor syndroom
Het eerste wat helpt is erkenning. Wanneer je het impostor syndroom herkent in jezelf, kun je hetobjectiveren in plaats van het te laten rondtollen in je hoofd. Dit betekent niet dat je het kunt uitroeien, maar je kunt er een afstand toe creëren. “Ik heb het gevoel dat ik niet op mijn plek ben” becomes “Ik merk dat ik het impostor gevoel heb” — en dat is iets heel anders.
Het tweede is het verzamelen van bewijs. Wanneer het gevoel opkomt dat je een bedrieger bent, kun je jezelf vragen: wat zegt het bewijs? Welke prestaties heb ik geleverd? Wie heeft mij feedback gegeven? Dit helpt om het gevoel te temperen met feiten. Vaak is er meer bewijs voor je competentie dan je op dat moment kunt zien.
Het derde is openheid. Veel mensen worstelen met impostor syndroom maar praten er niet over. Wanneer je durft om dit te delen met mensen die je vertrouwt, merk je vaak dat zij hetzelfde voelen. Dit vermindert de eenzaamheid en normaliseert de ervaring. Het is geen teken van zwakte maar een teken van menselijkheid.
Het overwinnen van impostor syndroom is geen eenmalige overwinning maar een doorlopend proces. Wanneer je eenmaal een stap hebt gezet in het herkennen van het patroon, zal het terugkomen in nieuwe situaties. De kunst is niet om het voor eeuwig uit te roeien maar om er beter mee te leren omgaan. Elke keer dat je het gevoel herkent en toch doorgaat, bouw je een veerkrachtige mindset op die sterker is dan de angst.
In mijn eigen ervaring was het doorslaggevend moment niet een externe gebeurtenis maar een interne verschuiving: ik begon mezelf te zien als iemand die ook onzekerheden had, niet ondanks mijn successen maar juist dáárdoor. Dit inzicht maakte het mogelijk om mezelf te accepteren zoals ik was, met mijn twijfels en al. Hiermee kon ik leiderschap uitoefenen op een manier die eerlijker was dan de façade van onfeilbaarheid die ik eerst probeerde op te houden.
Het belangrijkste dat ik kan zeggen over impostor syndroom is dit: je bent niet alleen. Van de ceo tot de net afgestudeerde, van de ervaren manager tot de starter, iedereen kent momenten van twijfel. De vraag is niet of je twijfelt maar wat je doet wanneer je twijfelt. En degenen die het verst komen zijn niet degenen die nooit twijfelen maar degenen die leren om ondanks hun twijfel toch stappen te zetten.
Impostor syndroom en persoonlijk leiderschap zijn nauw verbonden. Zelfvertrouwen: Hoe Je Gelooft in Wat Je Doet beschrijft hoe je zelfvertrouwen opbouwt ondanks onzekerheid. Emotionele Intelligentie In Leiderschap: Waarom Gevoel Een Kracht Is gaat over hoe je emoties gebruikt als bron van kracht. En Persoonlijk Leiderschap Onder Druk: Hoe Je Jezelf Bestuurt beschrijft hoe je jezelf leidt in moeilijke tijden.
Dit artikel valt onder: Persoonlijk Leiderschap
Bronnen bij dit artikel:
Clance, P.R., & Imes, S.A. (1978). The impostor phenomenon in high achieving women. Psychotherapy, 15(3), 241-247.
Kearney, M.K. (2021). Overcoming impostor syndrome. Harvard Business Review.
Corkindale, G. (2021). Why so many successful people are wracked with self-doubt. Harvard Business Review.
De inhoud van deze blog is gebaseerd op onderzoek, praktijkervaring en persoonlijke inzichten. Genoemde auteurs en onderzoeken worden aangehaald als inspiratiebron of illustratie. Alle niet-gemarkeerde inhoud vertegenwoordigt de visie en ervaring van Sertel Ortac.
Vond je dit nuttig? Volg me op LinkedIn voor meer inzichten.
Volg op LinkedIn