Crisis & Humanitair LD-015 leiderschap-druk

De Eenzame Beslissing: Waarom Leiders Onder Druk Vaker Alleen Staan

8 minuten leestijd

Er is een moment in elke leiderschapsrol waarop je alleen staat. Niemand die het weet, niemand die meekijkt, niemand die kan zeggen wat de juiste keuze is. Je moet het zelf doen, en de consequentie is voor jou. Dit is een van de meest ongemakkelijke waarheden over leiderschap onder druk. Het is een eenzaam beroep, en die eenzaamheid hoort erbij.

In de opvangwereld is dit herkenbaar. Als coördinator sta je regelmatig voor beslissingen die geen handleiding hebben. Wie krijgt voorrang bij een beperkt aantal plaatsen? Hoe ga je om met een bewoner die grenzen overschrijdt? Wanneer bel je de politie, en wanneer niet? Dit zijn beslissingen waarbij je niet kunt terugvallen op een protocol, omdat geen enkel protocol de nuances van de situatie dekt. En achteraf word je beoordeeld, niet alleen op de uitkomst maar ook op het proces. Maar alleen jij had de informatie om die dag te nemen.

Dit artikel gaat over:

  • Waarom leiderschap onder druk per definitie eenzaam is
  • Hoe die eenzaamheid werkt op je besluitvorming
  • Wat de valkuilen zijn van alleen staan in beslissingen
  • Hoe je toch tot betere beslissingen kunt komen in je eentje

Waarom Leiderschap Per Definitie Eenzaam Is

De eenzaamheid van leiderschap is niet toevallig. Het is structureel. Wanneer jij de eindverantwoordelijke bent, dan heb jij als enige het volledige overzicht. De raadsleden die het besluit moeten goedkeuren, hebben jouw verhaal. De teams die ermee moeten werken, hebben hun eigen belangen. De bewoners die het aangaat, kennen alleen hun eigen situatie. En jij, jij bent degene die het allemaal bij elkaar moet brengen, met incomplete informatie, onder tijdsdruk, met het besef dat de consequenties voor jouw rekenschap komen.

Dit is wat ik bedoel met de eenzame beslissing. Het is niet dat er niemand is om mee te praten. Er is altijd wel iemand te vinden voor advies. Maar de eindverantwoordelijkheid ligt bij jou. En als het misgaat, dan is het jouw naam die op het besluit staat. Dat is geen verantwoordelijkheid die je licht moet nemen. En het is ook geen verantwoordelijkheid die wegdrukbaar is door het te eten te vragen aan anderen.

De valkuil is om die eenzaamheid te ontkennen of te negeren. Sommige leiders proberen de eenzaamheid op te vullen door constant advies in te winnen, door eindeloos te overleggen, door committees te maken. Dit leidt tot besluiteloosheid of tot beslissingen die door te veel stemmen zijn verwaterd. Andere leiders proberen het te negeren door te doen alsof het geen invloed heeft, alsof het gewoon een baan is. Dit leidt tot overbelasting en burn-out, omdat de emotionele last van die eenzaamheid zich opstapelt zonder dat je er een plek voor hebt.

Hoe Die Eenzaamheid Werkt Op Je Besluitvorming

Beslissingen nemen onder druk is anders dan beslissingen nemen in rust. Onder druk is je werkgeheugen beperkter, is je amygdala aktiever, is je vermogen tot abstract denken verminderd. Dit zijn allemaal effecten van stress op je cognitie. En in die staat moet je beslissingen nemen die vaak complex zijn, met ethical dimensies, met levensgevoelige belangen.

De eenzaamheid versterkt dit effect. Wanneer je alleen staat, kun je niet terugvallen op de energie van anderen. Je kunt niet even sparren met iemand die hetzelfde probleem van een andere kant bekijkt. Je kunt niet je zorgen delen en daarmee de last verlichten. Alles wat je doet, doe je in je eentje. En dat betekent dat je extra alert moet zijn op de valkuilen van beslissingen in isolatie.

Een van die valkuilen is bevestigingsvooroordeel. Wanneer je alleen staat, is de neiging sterk om informatie te zoeken die jouw bestaande overtuiging bevestigt. Je hoort wat je wilt horen. Je zoekt steun voor wat je toch al dacht. Dit is een natuurlijke respons, maar het maakt beslissingen niet beter. Het maakt ze slechter, omdat je blind wordt voor alternatieven.

Een andere valkuil is wat ik noem tunnelvisie. Wanneer je onder druk staat en alleen, is het makkelijk om vast te komen in één perspectief. Je ziet de situatie door je eigen bril, en je kunt niet meer switchen naar een ander perspectief. Dit is geen zwakte, dit is menselijk. Maar het is wel iets om bewust van te zijn. En om actief tegen te werken, bijvoorbeeld door jezelf te dwingen omalternatieven te bedenken, zelfs als je al zeker weet dat je het ergens anders wilt doen.

Wat Helpt Om Beter Te Beslissen In Je Eentje

Er zijn een paar dingen die helpen om betere beslissingen te nemen wanneer je alleen staat. Het eerste is het betrekken van anderen op een strategische manier. Niet door ze de beslissing te laten nemen, maar door ze te betrekken als sparringpartner. Dit betekent dat je zoekt naar mensen die durven te challengen, die je vraagteksten kunnen stellen, die een ander perspectief kunnen bieden. Dit kunnen collega’s zijn, maar ook externe adviseurs. De sleutel is dat je niet zoekt naar bevestiging, maar naar challenge.

Het tweede dat helpt is het opschrijven van je overwegingen. Wanneer je een beslissing neemt, schrijf op wat je opties waren, wat de voor- en nadelen waren, wat je uiteindelijk hebt gekozen en waarom. Dit dwingt je om je redenering expliciet te maken. En het geeft je achteraf de mogelijkheid om te leren: is de uitkomst wat je verwachtte? Waar ging het mis, als het misging? Dit is een simpele interventie, maar hij versterkt je leerproces aanzienlijk.

Het derde dat helpt is het hebben van een reflectiepraktijk. Dit kan een debrief zijn na een heftige dag, of een gesprek met een supervisor, of een dagboek dat je bijhoudt. Het gaat erom dat je de ruimte neemt om te verwerken wat er is gebeurd. Om te voelen wat het met je deed. Om afstand te nemen van de waan van de dag. Dit is geen luxe. Het is onderdeel van het werk dat je doet als leider, en het helpt om de eenzaamheid bewoonbaar te maken.

Het vierde dat helpt is het besef dat perfectionisme een valse vriend is. Onder druk is de neiging om de perfecte oplossing te zoeken groot. Maar die perfecte oplossing bestaat niet altijd. Vaak is de beste beslissing een goedeenoeg beslissing, genomen met de informatie die beschikbaar was, met de beste intenties, met het inzicht dat achteraf bleek dat het anders had gekund. Dit is geen zwakte van leiderschap. Dit is hoe leiderschap werkt in een onzekere wereld.

De Emotie Van De Eenzame Beslissing

Er is ook een emotioneel aspect aan de eenzame beslissing dat het waard is om te benoemen. Leiders onder druk voelen dingen. Ze voelen de verantwoordelijkheid, de druk, de angst om fout te zitten. En ze voelen zich vaak alleen in die gevoelens, omdat het niet gepast lijkt om ze te uiten. Hoe presenteer je je als leider als je diep van binnen onzeker bent? Hoe houd je de schijn op terwijl je intern schudt?

Ik heb geleerd dat dit een vals evenwicht is. De schijn ophouden kost enorm veel energie. En het is uiteindelijk niet effectief, omdat het je relationele banden verzwakt. De mensen om je heen voelen aan dat je niet echt bent, ook al laten ze het niet zien. En daarmee verlies je precies het sociale kapitaal dat je nodig hebt om je werk goed te doen.

Wat in plaats daarvan werkt is kwetsbaarheid tonen, op een strategische manier. Je kunt best zeggen: dit is een moeilijke situatie, ik heb input nodig. Je kunt best zeggen: dit gaat me aan het hart, ik maak me zorgen. Dit is geen zwakte. Dit is menselijkheid. En het is precies wat nodig is om mensen om je heen te betrekken bij het dragen van wat er gedragen moet worden.

Tot slot

Bronnen bij dit artikel

De inhoud van deze blog is gebaseerd op praktijkervaring en vakliteratuur over de beschreven onderwerpen. Specifieke wetenschappelijke bronnen zijn op verzoek beschikbaar.

De inhoud van deze blog is geschreven op persoonlijke titel en weerspiegelt de ervaringen en inzichten van Sertel Ortac. Raadpleeg altijd een professional voor specifiek advies.

De eenzame beslissing is een onvermijdelijk onderdeel van leiderschap onder druk. Je zult situaties tegenkomen waarin je alleen staat, waarin niemand het weet, waarin jij moet kiezen. Dit is geen falen van het systeem of van jou als leider. Het is de aard van het beroep. De vraag is niet hoe je die eenzaamheid kunt elimineren, maar hoe je ermee leeft en handelt ondanks die eenzaamheid. Door strategisch te betrekken, door te reflecteren, door je menselijkheid te tonen, en door te aanvaarden dat goede enough beslissingen soms het beste zijn dat je kunt doen. Dit is leiderschap in de praktijk. Niet perfect, niet glamoureus, maar wel effectief.

Wil je meer lezen over leiderschap onder druk en de uitdagingen die daarbij komen kijken? Hier zijn andere blogs die aansluiten:

Vond je dit nuttig? Volg me op LinkedIn voor meer inzichten.

Volg op LinkedIn
Deze blog is onderdeel van: leiderschap-druk →

Klaar om te praten?

Herken je de uitdagingen uit deze blog in je eigen organisatie? Laten we bespreken hoe ik kan helpen.

Plan een gratis gesprek →