
Er was een nacht waarin alles uit elkaar viel. Het team was uitgeput na een lange piketdienst, de situatie escaleerde op een manier die niemand had verwacht, en ik stond in het midden van het niets met de vraag wat het goede was om te doen. In die nacht leerde ik dat leiderschap onder druk niet gaat om de perfecte beslissing — het gaat om de moed om te beslissen ondanks dat je niet alles weet. En het ging over de erkenning dat alles kan uitvallen behalve jouw keuze om er te blijven staan. Lees meer over dit thema. Lees meer over leiderschap druk.
Leiderschap onder druk wordt vaak beschreven als een vaardigheid: hoe neem je snelle beslissingen, hoe communiceer je onder stress, hoe houd je je team gemotiveerd. Dit is allemaal waar maar het vangt de realiteit niet volledig. De realiteit is dat er momenten zijn waarop de druk zo hoog wordt dat je fenamenten beginnen te trillen. Niet je beslissingen maar je overtuigingen worden op de proef gesteld. Je vraag is niet langer wat je moet doen maar of je wel de juiste persoon bent om dit te doen.
Dit artikel gaat over: Leiderschap onder Druk
De eerste keer dat ik dit meemaakte was tijdens een crisis waarbij meerdere partijen betrokken waren en de belangen hoog waren. Aan de ene kant stonden protocollen die geen ruimte leken te bieden voor de realiteit voor mijn neus. Aan de andere kant stonden mensen die snel hulp nodig hadden en die ik niet kon helpen binnen de bestaande kaders. Ik koos uiteindelijk voor de mensen boven de protocollen, en dat was de juiste keuze — maar op dat moment wist ik dat niet.
Wat me door die nacht hielp was niet mijn training of mijn ervaring maar een simpele vraag die ik mezelf had geleerd te stellen: wat is het ergste dat kan gebeuren als ik fout kies? In dit geval was het ergste dat kon gebeuren dat iemand zou worden geschaad — en dat was onacceptabel. Elke andere afweging was secenair. Dit is wat druk doet: het verwijdert alle ruis en laat alleen de kern over. De kern was altijd al wat het werk deed ging om de mensen.
In mijn latere loopbaan leerde ik dat de momenten waarop alles kan uitvallen vaker voorkomen dan je zou denken. Niet altijd in de extreme vorm van die eerste nacht, maar in kleinere momenten waarop het einde niet helder is en de druk toeneemt. Hoe jij deze momenten doorstaat bepaalt niet alleen hoe goed je bent als leider maar ook of je het volhoudt in dit werk. Leiderschap onder druk is uiteindelijk net zozeer over zelfbehoud als over het leiden van anderen.
De momenten die er toe doen
Er zijn specifieke momenten waarop alles kan uitvallen in leiderschap. Het moment waarop je een beslissing moet nemen waarvan je weet dat er onenigheid over zal zijn. Het moment waarop je team niet meer kan en jij de last moet overnemen. Het moment waarop je baas een beslissing neemt die jij niet kunt uitleggen aan je team. Het moment waarop de hoeveelheid werk groter is dan wat menselijkerwijs aankunt. Al deze momenten hebben een gemeenschappelijke deler: de discrepantie tussen wat zou moeten kunnen en wat werkelijk kan.
De consequentie van deze discrepantie is dat je als leider moet leren om een dubbele realiteit te managen. Aan de buitenkant is er de realiteit van de organisatie, de verwachtingen, de processen. Aan de binnenkant is er de realiteit van je eigen beperkingen, angsten, en twijfels. Onder normale omstandigheden kunnen deze naast elkaar bestaan. Onder druk botsen ze, en het is in die botsing dat alles kan uitvallen. Je vermogen om deze spanning te verdragen is wat bepaalt of je leider blijft onder druk.
Wat ik leerde is dat deze momenten niet te vermijden zijn maar wel te managen zijn. Het begint met erkenning dat de druk echt is en dat je er niet overheen hoeft te stappen maar erdoorheen. Ten tweede met de erkenning dat imperfectie acceptabel is als de intentie oprecht is. En ten derde met de erkenning dat steun zoeken geen teken van zwakte is maar van professionaliteit. De leiders die het langst bleven in mijn omgeving waren niet degenen die nooit faalden maar degenen die leerden omgaan met falen.
Hoe je doorzet
Er zijn concrete dingen die je helpen om door te zetten wanneer alles uit elkaar dreigt te vallen. Het begint met het besef dat je fysiologische toestand.direct invloed heeft op je besluitvorming. Slaapgebrek, honger, en stress maken allemaal dat je brein minder goed functioneert. Wanneer je dit accepteert, kun je ook stappen nemen om deze factoren te managen — niet altijd mogelijk onder druk, maar soms wel. Zelfs kleine dingen als even water drinken of frisse lucht happen kunnen helpen.
Daarnaast is het belangrijk om te focussen op wat je wel kunt beinvloeden in plaats van wat je niet kunt beinvloeden. Onder druk heeft mijn brein de neiging om alle mogelijke scenario’s door te nemen, maar dit verhoogt alleen de stress zonder de uitkomst te verbeteren. In plaats daarvan focus ik op de volgende concrete stap: wat is het volgende ding dat ik moet doen, en wat is daarna? Dit beperkt de chaos tot behapbare stukken.
De vraag die ik mezelf leerde stellen op het moment dat alles uitvalt is simpel: wat is het ergste dat kan gebeuren? Het antwoord op die vraag helpt om proportionaliteit te bewaren. Wanneer het ergste kan gebeuren is proportionaliteit irrelevant — dan moet je handelen ongeacht de kosten. Maar wanneer het ergste scenario acceptabel is, dan kun je rustiger nadenken over de juiste aanpak. Dit is een praktische vraag die helpt wanneer het brein dreigt te overbelasten door alle mogelijke scenario’s.
Wat ik leerde in die eerste extreme nacht is dat de emotionele impact van leiderschap onder druk niet te onderschatten is. Je maakt je zorgen om mensen die afhankelijk zijn van je beslissingen. Je draagt de verantwoordelijkheid voor uitkomsten die je niet volledig kunt controleren. Je moet presenteren alsof je zekerheid hebt terwijl je die vaak niet hebt. Dit is het emotionele werk van leiderschap onder druk, en het is vaak zwaarder dan de intellectuele last. Het is ook de reden waarom leiders soms niet meer willen praten over hun werk — het is te zwaar om te explain aan mensen die het niet hebben meegemaakt.
Het doorzetten tijdens deze momenten vereist een fenamenteel vertrouwen in jezelf en in wat je doet. Niet een arrogant vertrouwen dat je alles weet, maar een nederig vertrouwen dat je genoeg weet om de volgende stap te nemen, en dat de volgende stap goed genoeg is voor nu. Dit vertrouwen wordt gevoed door ervaring — elke keer dat je door een moeilijk moment bent gekomen, bouwt het zich op. Maar het wordt ook gevoed door steun van anderen: collega’s die begrijpen wat je doet, een netwerk dat je kan opvangen wanneer het te zwaar wordt. Leiderschap onder druk is geen solo-sport.
Leiderschap onder druk en veerkracht zijn onlosmakelijk verbonden. Beslissingen Nemen onder Druk: Hoe Ik Snel Beslist Zonder Details Te Missen beschrijft hoe snelle besluitvorming werkt onder druk. De Eenzame Last Van Leiderschap Onder Druk gaat over de eenzaamheid die leiderschap onder druk met zich meebrengt. En Resilience Als Professional: Hoe Je Blijft Functioneren beschrijft hoe je veerkrachtig blijft in het werk dat ertoe doet.
Dit artikel valt onder: Leiderschap onder Druk
Bronnen bij dit artikel:
Hannah, S.T., et al. (2014). Leadership, followership, and evolution: Some lessons from the primate record. The Leadership Quarterly, 25(4), 665-686.
Edmondson, A.C. (2019). The fearless organization: Creating psychological safety in the workplace. Wiley.
Kahneman, D. (2011). Thinking, fast and slow. Farrar, Straus and Giroux.
De inhoud van deze blog is gebaseerd op onderzoek, praktijkervaring en persoonlijke inzichten. Genoemde auteurs en onderzoeken worden aangehaald als inspiratiebron of illustratie. Alle niet-gemarkeerde inhoud vertegenwoordigt de visie en ervaring van Sertel Ortac.
Vond je dit nuttig? Volg me op LinkedIn voor meer inzichten.
Volg op LinkedIn