
Ik heb mensen zien veranderen na trauma. Niet altijd in de richting die je zou verwachten. Sommigen zakten weg, anderen werden sterker. Die variatie intrigeerde me. Waarom groeien sommige mensen na tegenslag terwijl anderen breken?
Dit artikel gaat over: Veerkrachtige Hersenen
Posttraumatische groei is het fenomeen waarbij mensen na een ingrijpende negatieve ervaring niet alleen terugkeren naar hun oorspronkelijke functioneren, maar zelfs groeien in hoe ze zichzelf, hun leven en hun relaties ervaren. Dit is geen ontkenning van de pijn — het betekent niet dat het trauma okay was. Het betekent dat mensen er betekenis aan kunnen geven.
Wat Groei Mogeliik Maakt
Onderzoek onderscheidt een aantal factoren die posttraumatische groei bevorderen. Steun van anderen is cruciaal — niet alleen emotionele steun maar ook praktische steun en het gevoel dat je er niet alleen voor staat. Actief copen, actief problemen aanpakken, werkt beter dan passief wachten of vermijden. En het vermogen om te reflecteren op de eigen ervaring, er betekenis aan te geven, helpt mensen om te groeien.
Maar er is ook een biologische kant. Hoe je brein reageert op stress bepaalt deels hoeveel ruimte er is voor groei. Mensen met een veerkrachtig zenuwstelsel — een goed gereguleerd autonoom zenuwstelsel — hebben minder moeite om na stress terug te keren naar basislijn. Dit maakt het makkelijker om na een trauma te verwerken in plaats van vast te raken.
Groei Naast Herstel
Het is belangrijk om op te merken dat posttraumatische groei niet hetzelfde is als herstel. Sommige mensen herstellen volledig van trauma, anderen groeien maar houden er nog steeds symptomen aan over. Dit is geen tegenstrijdigheid. Groei en symptomen kunnen naast elkaar bestaan. Iemand kan zowel veerkrachtig zijn als nog steeds kampen met de gevolgen van wat er is gebeurd.
In de opvang zag ik bewoners die gruwelijke dingen hadden meegemaakt en toch hoop hielden. Niet omdat ze het trauma ontkenden, maar because ze er iets in vonden dat hen sterker maakte. Dat was geen ontkenning — het was betekenisgeving. De vraag “waarom is dit mij overkomen” kon niemand beantwoorden, maar de vraag “wat kan ik hiermee doen” was er wel een waarop antwoord mogelijk was.
In Mijn Werk
Ik leerde om hoop te scheiden van optimisme. Optimisme is de verwachting dat dingen goed gaan. Hoop is de overtuiging dat het zinvol is om te werken naar iets beters, ongeacht de uitkomst. Mensen met hoop kunnen ook vallen, maar ze kunnen zichzelf weer oprapen. Dat is uiteindelijk waar veerkracht over gaat: niet dat je nooit valt, maar dat je kunt opstaan.
Interne links
Je Was Nooit “Zo” — Hersenen Kunnen Altijd Ombouwen
Veerkracht na Trauma: Hoe het Brein Herstelt
Neuroplasticiteit: Je Brein Aanpassen aan Nieuwe Situaties
Dit artikel valt onder: Veerkrachtige Hersenen
Veerkracht Is Geen Character Trait Maar Een Ontwikkelbare Vaardigheid
Lang is gedacht dat veerkracht iets is dat je hebt of niet hebt, something dat vastligt bij de geboorte. Onderzoek toont aan dat dit niet het geval is. Veerkracht kan worden ontwikkeld door ervaring, training, en bewust oefening. Mensen die veerkrachtig zijn, hebben niet per se een betere start gehad maar hebben wel geleerd hoe ze met tegenslag omgaan.
Dit inzicht is hoopgevend because het betekent dat iedereen aan veerkracht kan werken. Het vereist wel dat je bereid bent om naar je eigen patronen te kijken en te experimenteren met nieuwe manieren van omgaan met stress en tegenslag.
Bronnen bij dit artikel:
Tedeschi, R.G. & Calhoun, L.G., 2004. Posttraumatic Growth: Conceptual Foundations and Empirical Evidence. Psychological Inquiry.
Seligman, M., 2011. Flourish. Free Press.
Bonanno, G.A., 2004. Loss, Trauma, and Human Resilience. American Psychologist.
De inhoud van deze blog is gebaseerd op onderzoek, praktijkervaring en persoonlijke inzichten. Genoemde auteurs en onderzoeken worden aangehaald als inspiratiebron of illustratie. Alle niet-gemarkeerde inhoud vertegenwoordigt de visie en ervaring van Sertel Ortac.
Vond je dit nuttig? Volg me op LinkedIn voor meer inzichten.
Volg op LinkedIn